این بار هم می خوام فارسی بنویسم.
اما این بار نمی خوام که درد دل کنم، بلکه می خوام از اتفاقی که امشب برای اولین بار توی مرودشت افتاده صحبت کنم.
امشب برای اولین بار توی این ده به ظاهر شهر همایش موسیقی برگزار شد و چند تا گروه هنر نمایی کردند.
موسیقی پاپ و کلاسیک.
باورم نمی شد که مرودشت این همه هنرمند داشته باشه. اما خوشبختانه دیدم که چقدر زیاد هستن.
قرار است که هر یک ماه یک همایش مثل امشب برگزار بشه، که البته امیدوارم.
با خواننده یکی از گروه ها صحبت می کردم که اگه اشتباه نکنم اسم گروهشون سایه باشه، البته امید وارم که در مورد اسمشون اشتباه نکنم. داشتم می گفتم که با خواننده صحبت می کردم که دوست دوران ابتدایی خودم هست و میگفت که خودشون نه تا آهنگ دارند که هر وقت آماده بشه قراره اجرا بکنند.
این واسه شهری که البته همونطور که قبلاً هم گفتم ده خیلی عالیه که امیدوارم که ادامه پیدا کنه. چون من خودم فعلاً دارم آموزش گیتار می بینم و شاید در آینده یه گروه درست کنیم البته بازم امیدوارم.
راستی می دونید چرا به این شهر می گم ده؟
یکی بود که می گفت مرودشت بزرگترین ده دنیاست، و هر روزی که می گذره بیشتر به این موضوع پی می برم.
داشتم در مورد گروهها می گفتم، و باید اینو هم بگم که بعضی هاشون حتی آهنگ و شعرهایی که اجرا می کردند مال خودشون بود.اگه امکانش بود حتماً عکسشونو هم می گذاشتم توی وب لاگم که ببینید.
اما امیدوارم که بعداً بتونم عکسشونو گیر بیارم، البته قول نمیدم.
یه چیز دیگه در مورد این شهر هست که منو عذاب می ده و اونم فرهنگ پایینه بعضی از شهروند های محترمه که امبدوارم که روزی برسه که این مشکل هم حل شده باشه.
دیگه حرفی نیست که بزنم جز اینکه به امید روزای بهتر.
11:55 PM
Friday, August 06, 2004
That little boy
posted by Arash_kamangir @
7:14 AM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home